fileleed

Vanochtend reed ik van de E40 naar de ring toe. Er zijn twee rijstroken naar de ring voor degenen die naar het noorden willen rijden. Er is eentje voor zij die naar het zuiden willen. Ik reeds op de midden rijstrook zodat ik later al links zou rijden om de ring op te gaan en geen hinder zou vormen voor zij die later rechts naar de Keiberg willen. Een bestuurder reeds op die ene uiterst linker strook en sneed me de pas af want hij wilde toch naar het noorden. Omdat ik geen zin had in allerhande gekibbel op de weg, begaf ik mij naar de uiterst rechter rijstrook. De wildeman bleef op de middenste strook.Op de ring aangekomen, reed ik wat later uiterst links aan een slordige 110. Op de andere vakken bevonden zich enkele vrachtwagens enzo. Plots verscheen de afsnijder weer op het toneel op hoogstens enkele meters van mijn achterbumper. Aan 110 km/u rij je per seconde 30,5 meter. Om 3 meter af te leggen duurt het een 10de van een seconde. Hij reed zo kort dat ik zijn lichten al niet meer zag. Als ik moest remmen had de plakker minder dan een 10de van een seconde om te reageren, vergelijk met de sluitertijd van een fototoestel...Ter hoogte van de E19 reed de plakkende Audi naar Antwerpen, alweer plakken op een andere bestuurder die die ochtend ook was vertrokken om rustig naar het werk te rijden.De nummerplaat van de Audi zal ik niet snel vergeten: 043AFH. Wie die nummerplaat herkent, gelieve uw reaktie te posten.

Straks ga ik de weg op en zal ik op de snelweg rekening houden met de aanwezigheid van traktoren. Ik weet nog niet wanneer ik zal thuis zijn. Aan allen die zoals ik slachtoffer zal zijn van de opstand, vraag ik om de volgende dagen enkel nog zuivelprodukten op basis van soja te kopen. Dat zal de melkers leren de burgers, die ten slotte hun klanten zijn, het leven melkzuur te maken.Zullen de automobilisten ook eens de veldwegen dicht zetten?

Na mijn verhaal van gisteren het volgende:Vanochtend reed ik niets vermoedend op de E40 naar het werk. Zoals gewoonlijk zocht ik in het drukke verkeer de rust van het tweede rijvak. En plots reed een Alfa op het derde vak snel naast me door. Pinke, pinke, pinke naar het tweede vak. De remlichten flitsen aan. Een paar honder meter verder dezelfde alfa, pinke, pinke, pinke terug naar het derde vak. De bestuurder had toch zeker één wagen goed gemaakt en aan 90 scheelt dat rap een halve seconde. Het gas gaat open en pinke, pinke, pinke naar het tweede vak. Yes, weeral twee wagens. Zo gaat het goed vooruit. Met meteen weer pinke, pinke, pinke, dit maal naar het eerste vak. Auto's verlaten de E40. De alfa doet dat niet. Omdat het eerste vak vrij komt ga ik er ook naar toe, na ongeveer 20 km op het twede vak gereden te hebben, en met de wetenschap dat ik straks ook de E40 ga verlaten. Ik maar mij al klaar voor dat maneuvre. Ik rij achter de alfa die bumper rijdt op zijn voorligger. Ik hoop dat die voorligger niet onverwacht zal moeten remmen. Ik vraag me af wie dan de kinderen thuis zal mogen opvangen, vertellen dat ouder vanavond niet naar huis komt. Of de ouders van de bestuurder op de hoogte brengen dat hun zoon/dochter aangereden werd en nu met nekschade in het hospitaal ligt. Ondertussen knippert de richtingsaanwijzer weer. De alfa keert nogmaals naar het tweede vak. Ik vul de vrijgekomen ruimte op en rij zelfs naast de alfa door. Ik concentreer me op het verkeer, de op- en afritten, het verlaten van de E40. En plots is de alfa verdwenen, ergens achter me waarschijnlijk van vak veranderd. Ik rij de ring op en daar geen alfa te bespeuren wat me verwonderd want ik bracht hem in relatie met de suv van gisteren. Ondanks de verwoede pogingen door het verkeer te slalommen heeft ook de alfa terein verloren tegenover het rustig aansluiten op het rijvak. Het in gevaar brengen van andere bestuurders, het uitvoeren van maneuvers in de file en mensen hinderen: het brengt allemaal niets op. Wat bezielt dan die mensen of zijn ze zo druk bezig met zichzelf dat ze hun verlies niet bemerken. In mijn ogen zijn zulke mensen een even grote potentiele moordenaar dan iemand met de fiets in het bezit van een mes, met echter de auto als wapen. De nummerplaat bevat de letters t, w en de cijfers 6, 5 en 0. Een collega van jou?

Vanochtend, richting brussel rijdend, viel me plots een rijgedrag op. De bestuurder reed met een grijze mitsubishi tereinwagen. Terwijl ik op het linker vak reed, snorde hij me links voorbij. De afstand tussen de stippellijnen van de weg was korter dan de afstand tussen de bumpers. Zijn voorligger remde. De mitsubishi raakte geen rem aan, geen stoplicht dat aan ging. De afstand werd nog kleinder. Plots moest voor me iemand op het eerste vak de remmen in. De mitsubishi veranderde naar het eerst vak waar hij iemand de pas af sneed. Even later links..links..links. In geen tijd reed hij op het vierde vak. Ook daar bumperrijdend op een onschuldige weggebruiker die waarschijnlijk op weg naar zijn werk was.Toen ik de E40 verliet om naar de ring te rijden, toen reed diezelfde tereinwagen weer naast me. Hij slaagde erin om weer uiterst rechts te rijden, ook om de E40 te verlaten. Daar plakte hij opnieuw op andere wagen. Ik verloor het kontakt omdat hij richting Keiberg reed. De keiberg: dat zal de reden zijn dat hij een tereinwagen nodig heeft.Voor mij is zo een bestuurder, met zo een onverantwoord gedrag, niet minder gevaarlijk dan iemand op de fiets met een bijl en een mes op zak. Een potentiele moordenaar die na zijn moord vrijuit gaat: het was een ongeluk. Mensen, misschien ouders, in gevaar brengen wat tenslotte niets opleverde: geen minuut, geen seconde, nog geen fractie. Ik bleef op hetzelfde vak en reed op zeker moment naast hem door. Het vermelden van de nummerplaat van de grijze wagen is misschien een inbreuk op de privacy. Iemand die de ene overteding na de andere gaat heeft toch nog rechten. Iemand die burgers met verwondingen en de dood bedreigd. Toch wil ik schrijven dat de cijfers 0, 3 en 7 erin voorkwamen alsook de letters j, o en y.En bestuurder, mocht je dit lezen: zou jij het op prijs stellen dat iemand jou kinderen op de fiets, je echtgenote, of je ouders in gevaar brengt met als excuses dat hij/zij wat gehaast is? Is jou inkomen echt zo groot dat iedere seconde op je weg telt? Zal de wereld vergaan als je later aankomt? Ooit als een op tijd vertrokken?

Geen pen kan beschrijven wat nu voel: de vreugde die ik koester dat ik dit nog kan schrijven.Vanochtend vroeg reeds ontmoette ik de eerst agresieveling op het natte onbetrouwbare wegdek. Mijn wagen heeft een knop 'cruise-control' die me in staat stelt een constante en ook voorspelbare snelheid aan te houden. Vanochtend stond die knop op 100km/u ingesteld. Tussen de wagen voor me en mezelf liggen meer dan honderd meter en achter mij zie ik geen wagen op geen enkel van de drie vakken. Vanzelfsprekend dat ik op het rechter vak rij. Hoe zalig in alle rust naar het werk te kunnen cruisen. En dan verschijnt een Opel Astra op het toneel en ook op de oprijstrook. Om de één of andere reden rij ik in de weg hoewel ik voorrang heb op die Astra. Ik kan me niet inbeelden dat een Astra niet in staat is sneller dan 100km/u te rijden en vlot de snelweg op. Achter me was ook een zee van ruimte waar een Astra prima in zou passen. De Astra rijdt de snelweg op. De lichten van de Astra verborgen onder mijn achterruit en slechts een paar meter ruimte tussen ons. Het duurde even vooraleer de bestuurder naar het tweede vak ging en naast me door reed. Ziet ge wel dat een Astra snelheid kan halen. Ik wist toen nog niet dat een kleine VW me later in de schaar zou duwen. Hij reed achter me aan de ingestelde 100km/u. Ik nader een vrachtwagen. De VW gaat naar de tweede vak en versnelt. Hij komt ter hoogte van mijn achterwielen en daar rijdt hij terug de snelheid die ik rij. Ik kan niets anders dan de remmen in gaan. Ik bedank de VW voor zijn uitgekiend onvoorspelbaar manoeuvre. Voorbij de vrachtwagen rijdt de VW zo langzaam dat ik weer naast hem door kan, aan 100km/u.Onderweg is het aanschuiven en ik bevind me op het middenvak. In de achteruitkijkspiegel zie ik iemand van het rechter vak achter me door naar het linker vak gaan om daar naast me door te rijden en dan tussen mij en mijn voorligger in de wringen. Zijn stoplichten gaan aan en ik moet weeral de remmen in. De jonge bestuurder maakt reklame voor rallyteam Hermans. Rally hoort thuis op het kaapee!Iedereen kon het resultaat van gevaarlijk rijgedrag aanschouwen. Ter hoogte van kilometerpaal 15 staan op het linker vak twee wagens stil. De monovolumer is vooraan kapot en de jeep staat iets verder met gedeukte bumper. Ik maak de bedenking dat ook daar iedere seconde telde. Nu hebben beide heren plots een zee van tijd. Nu moeten ze niet meer dringend ergens zijn. Waar iemand zonet nog trachtte iedere tijdverlies tot een minimum te brengen, tikken nu de minuten weg.Even verder trekt iemand zijn grootlichten op een voorligger. Waarschijnlijk een vet betaalde topmanager zonder wie het bedrijf niet kan leven. Iemand die men dringend aan de koffieautomaat verwacht. Ik denk: weer iemand op weg naar de carrossier.Op ring hetzelfde liedje: Rap, rap naast me door op dan tussen mij en mijn voorligger in de wringen want hij moet de E19 op. Dat deed hij niet omdat achter me onvoldoende plaats was.Iemand stelt mijn geduld op de proef. Ik bewaar mijn kalmte. Ik vertrok voldoende vroeg. Bij mij steekt het zelfs niet op een kwartier.

Vanochtend was het vroeger dan gewoonlijk toen ik naar het werk vertrok. Ik had de nieuwsuitzendingen al enkele dagen opgevolgd. Men kan vandaag niet genieten van openbaar vervoer.Vanochtend was het al heel druk op de snelweg. Een wanorde van jewelste op de linker vakken. Om de haverklap ergens stoplichten die aanfloepten waarvoor ik geen reden kan bedenken. De wagens ervoor schenen niet te remmen. Waar zijn sommige bestuurders mee bezig of is het uit pure zenuwachtigheid dat men het rempedaal indrukt? Zigzaggers die denken dat het andere vak sneller rijdt en uiteindelijk achteruit boeren. Af en toe ook iemand die met de grootlichten knipperde: aan de kant! Ik verkoos me rechts te houden. Terwijl het links van me vol verkeer zat, had ik een zicht van honderden meters tot de (vracht)wagen voor me. Rustig over de snelweg zonder bumperplakkers en zigzaggers.Ik vraag me af of iemand van de slachtoffers, die dagelijks het openbaar vervoer gebruiken, enige inspraak heeft zodat de aktievoerders hun zin krijgen. Voor de maatschappijen is het vandaag een heel goede dag. Alle abonnementen zijn betaald dus het geld ligt in het laadje. En vandaag hebben ze weinig kosten: de voertuigen blijven binnen dus een lage energierekening en ook het personeel zal vandaag goedkoop blijven.

Op vrijdag durft de ring al eens dicht te zitten. Om die reden verkoos ik 's ochtends om het traject met de motor af te leggen. Liever de koude trotseren dan straks aan te schuiven.
Nog maar pas op de weg en waar ik door een bebouwde kom rij, de maximum snelheid respecterend, komt een automobilist gevaarlijk kort achter me aan rijden. Het komt schijnbaar niet in zijn/haar gedachte op om naast me door te rijden. Snel rijden en bumperen kan wel. Inhalen waar het niet mag kan niet. Waar schuilt de logica achter deze gedachte want beide zijn evenwaardige overtredingen.
De moto weegt totaal een slordige 400 kg, ABS op beide wielen. Bij een noodstop dient de rechter voet enkel het pedaal naar beneden te drukken. De voet staat, in tegenstelling tot bij een wagen, klaar op het pedaal. Duidelijk heeft menig automobilist geen idee wat er gebeurt bij een noodstop. De tijd die de bestuurder nodig heeft om zijn voet van het gaspedaal naar het rempedaal te brengen kost veel meer tijd dan het aandrukken van de rem bij de moto. De 400 kg is korter tot stilstand dan de meer dan 1000 kg zware auto. De voorrem staat aan het gashendel. Misschien duurt het ietwat langer om deze dicht te knijpen maar toch rapper dan de automobilist de rem kan aktiveren. Bij een noodstop is de motorijder in dergelijk geval altijd de pineut. Een kind, een kat, een onoplettende bestuurder, het zijn reden waarvoor motorijders de remmen in moeten. En dan mag hij in zijn recht zijn, daar is hij vet mee als hij in de ziekenwagen lig (in het beste geval). En wie brengt de kinderen op de hoogte dat papa straks niet thuis komt? Zou automobilist op prijs tellen dat iemand zijn/haar kinderen op de fiets de kliniek in rijdt? Ach meneer het is niet erg want ze waren in hun recht.
Beste automobilist, bent U zo vet betaald dat het op een fractie van een seconde steekt?